| Logs van Zonnebloem |
--- Archief ---
|
| Afbeelding/foto |
 |
|
13-08-2009 - Hooitijd
Vandaag was het weer tijd om een baal hooi te halen bij de boer.  Hooi, niet te verwarren met stro, is onmisbaar voor konijnen en cavia's om te eten. Ze slijten er hun tandjes mee, die groeien altijd maar door en kan dan grote problemen geven en het zorgt dat de darmen goed in werking blijven.  Als een konijn of cavia niet eet, komen de darmen stil te liggen en moet je zorgen dat die heel snel weer op gang komen, anders sterven ze een zekere dood! Soms moet dat met behulp van het zogenaamde dwangvoeren, het is niet leuk maar het kan ze het leven redden. Als ze niet eten is daar natuurlijk een reden voor en het is echt heel belangrijk dat je die reden zo snel mogelijk achterhaald. Dus naar de dierenarts als je het zelf niet zeker weet of als je twijfelt, die kan ook eventueel darmstimulerenden middeltjes geven en natuurlijk een diagnose stellen en ook medicijnen. Niet elke dierenarts heeft trouwens verstand van konijnen en/of knaagdieren, dat is een aanvullende studie.
Maar goed, ik heb sinds ik zoveel cavia's heb een adresje in de buurt gevonden en daar haal ik dan een baal hooi voor 2 a 3 euro. In de dierenwinkel is dat dan 4 of 5 x zo duur! Ja, ik moest toch echt een beetje op de eurocentjes gaan letten.
Nu was vandaag de jongeman die dat altijd verzorgt voor mij er niet, maar zijn vader was zo vriendelijk dit keer mij van hooi te voorzien. Ik heb een grote plastic zak waar dat dan ingaat (Van tevoren had ik even wat gaten af moeten plakken, want Emy had een keer haar kans schoon gezien en lekker gaten zitten knagen, ja want anders krijgt ze hier nooit wat natuurlijk!) en dan zo in de auto en thuis met hulp weer in het berghok. Daar heb ik een grote voorraadbak op wieltjes die dan gevuld wordt en zo kan ik handig de hooirondes verzorgen. 2x per dag.
Deze keer komt het hooi gewoon van Hollandse bodem vlakbij, soms heb ik hooi van Franse bodem en er is ook erg veel verschil in. Het hooi van Frankrijk de vorige keer daar zaten erg veel distels in, dat is minder, vanwege verwondingen van de liefjes en mezelf. Maar ach alles voor de diertjes hè.
Op dit moment zijn Pluk en Max lekker aan het spelen in de keuken. De doos waar ik vorige maand een plant voor mijn verjaardag in heb gekregen, doet nu dienst als speeltunnel. Paar gaten erin en daar racen ze dan doorheen, kleine moeite groot plezier! 
Ze zijn gewogen en dat heb ik in mijn nieuwe boekje opgeschreven. Als een cavia afvalt, kan dat ook een teken zijn dat hij iets onder de leden heeft, dus ik weeg ze vaak. Een paar gram is natuurlijk niet erg, het gewicht kan schommelen per dag.
Misschien geef ik Max zo nog een kontbadje, want dat is bij hem echt wel nodig! Hij is ook zo druk met zijn mannelijkheid te bewijzen, de hormonen zijn volop in beweging bij het manneke.  Gelukkig kan Pluk het wel goed aan en maken ze niet echt ruzie.
Dat was het weer voor vandaag, fijne avond nog!
Doei!
Gepost door: jodie op 13-08-2009 om 19:54
|
|
12-08-2009 - In bad in bad zei Duimelot
Vandaag stond op het program: Sjors in bad!
Gisteren heb ik Beertje al in bad gedaan, die is nogal rustig dus ik dacht ik kan mooi oefenen met hem. Beertje is een Rex, dat ras heeft vaak last van een erg droge huid. Havermout geven is ook goed tegen een droge huid, maar Beertje is al zo flink (bijna 1500 gram (!!!) dus dat wil ik hem niet te vaak geven, dan wordt hij misschien te dik. Ik heb een neiging om TE goed te zorgen voor de dieren, met als gevolg dat ze te dik worden . Dat was met Jodie zo en met Emy ook. Die moesten toen op dieet. Een cavia kun je eigenlijk niet op dieet zetten, dus voorkomen is beter.
Ik geef ze geen snoep ofzo, gewoon teveel eigen voer. En een te dik dier is niet gezond dus ik ben er alert op.
Ik heb speciale shampoo besteld bij Knoevel (zie hiernaast bij links) en advies gevraagd welke ik het beste kon nemen. We hebben nu Lavendel teatree shampoo en aloë cocos haarmasker. Dit laatste is erg goed voor een droge huid.
Beertje heb ik alleen met de shampoo gewassen. Het ging supergoed, volgens mij vond hij het ook nog wel fijn. Hij bleef in ieder geval heel rustig zitten in het teiltje.
 Een laag water lauwwarm water erin zodat hij gewoon kan staan zonder koppie onder te gaan. Eerst ff haartjes nat maken en het water werd me toch zwart! Inzepen, masseren, afspoelen, nog een keer spoelen en drogen maar! Ik heb hem lekker in een grote handdoek gerold en toen zo het hok weer in, genoeg hooi erbij waar hij dan ik kan liggen als hij wil. Je kunt ze ook droog föhnen, maar omdat het nu niet koud is heb ik het zo gedaan.
Vandaag was dus Sjors aan de beurt. Laatst had ik hem gekamd omdat hij zo aan het verharen was en er kwamen hele bossen vanaf, zijn huid zag er erg droog uit ook. Sjors eerst behandeld met aloë cocos, 20 minuutjes in laten trekken. Toen in het water. Zoals verwacht vond hij dat niet leuk!  Hoop gespartel en gespetter, degenen die kinderen hebben en ze in bad doen(of deden) kennen het verschijnsel wel, alles en iedereen in de buurt nat!  Ik bleef rustig tegen hem praten, dat hij niet te bang werd en heb snel het ritueel afgewerkt. Eenmaal in een lekkere droge grote handdoek vond hij het wel weer ok.
Een cavia wassen moet je niet te vaak doen en alleen als het echt nodig is. Dus zoals nu vanwege een erg droge huid kan het wel eens helpen. Of als ze schimmel of luisjes hebben. Daar zijn dan weer andere shampoos en goede producten voor.
Een kontbadje kan ook. Beren hebben soms nogal last van viezigheid tussen hun ballen en de huid daar. Het kan nodig zijn om dat eens schoon te maken. Dan is het niet nodig ze helemaal te wassen.
Binnenkort krijgt Max zowiezo een kontbad, en Romeo ook. De rest moet ik ff bekijken of het nodig is.
Verder: met Sonny gaat het nog steeds goed naar omstandigheden, ze drinkt flink. Af en toe maakt ze haar wangzakje leeg tijdens de drinkbeurt en als je ziet wat daar uitkomt! Zo'n klein diertje en zoveel voorraad! Ook hamstert ze nog steeds eten in haar huisje  en eet ze haar groentes en alles.
Rovertje krijgt nog steeds pilletjes Respire, op kruidenbasis en het lijkt toch echt of het niezen veel en veel minder is geworden!
Nu hoorde ik Sjimmie ook al niezen dus die hou ik nu ook in de gaten. Die maakt weer een ander niesgeluidje trouwens 
Het is weer mooi geweest voor vandaag vind ik.
Gepost door: jodie op 12-08-2009 om 21:34
|
|
11-08-2009 - Huisvesting
Op veler verzoek dit hoofdstuk.
Over hoe en waar al die lieve dieren wonen in dit kleine hutje
Jodie mag in principe overal komen, alleen ’s nachts gaat de slaapkamerdeur dicht, want ik wil niet samen met haar slapen. Dat heb ik van begin af aan gedaan en ze vindt dat dus heel gewoon. Overdag mag ze wel op bed liggen, wat ze ook vaak doet de laatste tijd.
De konijnen:
Emy woonde dus eerst in een buitenhok op het balkon. Al gauw verhuist naar binnen in een traliekooi, van 1 meter bij 50 cm. Daar heeft ze een tijdje alleen gewoond totdat Donny erbij kwam en dat was toch echt klein voor die 2 samen, vond ik.
Ze mogen hier als ik thuis ben altijd uit het hok, lekker de pootjes strekken, rondrennen, ontdekken. Dat heeft ook een andere kant als je huis niet konijnvriendelijk is, het is echt nodig om snoeren, planten enzo buiten bereik van deze knagers te houden! Dus mevrouw en meneer kregen een groter hok, een buitenhok, wat binnen staat, met 2 verdiepingen.
Donny durfde trouwens niet de trap te nemen, Emy zoefde binnen een kwartier op en af, ach ja onverschrokken dametje.
Dit hok staat er nog steeds, maar een tijdje geleden vond ik het alweer te klein worden. Op Marktplaats een grote traliekooi gescoord voor nop en als serre eraan gemaakt.
Dat was al lang na Donny trouwens.
Dus daar wonen Kees en Emy nu.
Ze hebben zelfs een heuse vloerbedekking (oud tafelzeil) en 3 wc’s, want konijnen zijn zindelijk, tenminste meestal. Soms maken ze er toch nog een zooi van, maar ja het blijven beesten natuurlijk. Ik ruim de zooi wel weer op.
Maar ze gaan echt op de wc zitten grappig om te zien!
Sonny:
Zij heeft een traliekooi, met verdiepingen, en een molentje enzo.
Hamsters hebben heel veel beweging nodig en helaas denken veel mensen: ach klein dier, kleine kooi. De kooi die ik heb is al wat klein, maar goed nu Sonny hoogbejaard is, is het anders geworden, de verdiepingen zijn eruit, want die kon ze niet meer beklimmen en ze viel eraf. Een hamster los laten lopen kan natuurlijk, maarrrrrrrrr ze kunnen echt overal onder, tussen en achter, dus de kans dat je ze niet meer vindt is groot. Ook heb je hamsterrennetjes waar de klimmertjes dan weer uit kunnen klimmen. Hamsterballen zijn afgesloten grote doorzichtige ballen waar de hamster in loopt en dan zo veilig de kamer doorsnort. Ik heb die wel een tijdje gebruikt, maar vind het eigenlijk heel zielig. De meningen zijn daar ook erg over verdeeld.
Bovendien vindt Jodie Sonny erg interessant, het ziet er uit als een muis!
De muppets:
Pluk woonde eerst alleen in het oude traliehok van Emy, later ook nog met baby Max erbij. Dat was prima. Af en toe liet ik Pluk los lopen bij de konijnen, maar daar moet je toch ook weer mee opletten, een konijn kan een cavia goed verwonden met de sterke poten!
Toen het caviavirus toesloeg, kwam dus de flat. Hier is dat een kast, omgebouwd met (in dit geval) 4 verdiepingen. 
Hier wonen de mannen 2 aan 2 dat gaat goed. Meestal gaan meer beren niet zo goed, het kan wel, maar dan moet je toch echt een veel grotere ruimte hebben en een beetje mazzel dat het klikt.
Ik probeer de mannen regelmatig los te laten lopen in de keuken dan gaat er een hek tussen zodat Kees en Emy er niet bij kunnen.
Dat een konijn kan springen, weet iedereen wel denk ik, maar een cavia kan het ook!
Hij doet dat iets anders met zijn 4 korte pootjes hoppa zo recht de lucht in, komisch om te zien!
Ook zijn ze heel erg snel, in het begin stond ik versteld ervan, hoe hard ze kunnen rennen.
Zo wonen wij allemaal samen. Het past goed, ik heb de eettafel wel de deur uit gedaan, die gebruikte ik toch bijna nooit. Verder is het hier bijna altijd rommelig, want Kees en Emy moeten veel speelgoed hebben en het is de moeite niet om dat steeds maar weer op te ruimen.
Je moet er wel tegen kunnen, soms ben ik het zat en ruim alles netjes op, dat duurt dan ongeveer een halve dag en dan is het weer hetzelfde! Maar ach, ik geniet van al de lieverdjes, ze hebben allemaal hun eigen karaktertje en streken en lieve dingen.
Soms kriebelt het nog wel, maar ik heb er echt mijn handen wel vol aan zo (en de hut) dus...als ik de Lotto win....dan...gaan we lekker verhuizen naar een huisje met een flink stuk grond eromheen en kunnen we nog veel meer zielige dieren huisvesten en verzorgen en genieten maar!
Gepost door: jodie op 11-08-2009 om 20:14
|
|
09-08-2009 - Zondag, geen rustdag vandaag!
Zo, ik heb hard gewerkt al zeg ik het zelf!
Nee geen badavonturen, maar grote schoonmaakbeurt van de hele caviaflat en de serre van het konijnenhok.
Helaas, als je eenmaal begint, kom je van alles tegen en voor ik het wist ben ik dus de hele middag bezig geweest. Maar nu is het ook schoon!
Wat ik nog nooit, echt never niemals meegemaakt heb was vandaag een niet zo'n fijne ervaring. Maden in het huis van Pluk en Max, getverdegetverdemme!
Maar, heel stoer, ik heb niet gegild, ik schrok niet echt heel erg, nou ja wel van het feit dát ik maden vond!!! 
Ik maak toch echt goed schoon, maar moet wel zeggen dat deze keer ik van de week al dacht: ik moet nodig Pluk en Max hun huisje schoonmaken, nou dat klopte dus.
Pluk en Max heb ik toen gauw ff in de keuken gezet en het allemaal spik en span met azijn en al gereinigd. Intussen ging Max op onderzoek, die vond het wel spannend en ging eens kijken of er nog meer in zijn wereld te beleven is dan het hok en de keuken.
Ook de nieuwe voerbak gevuld van de muppets en toen was de zak minder zwaar en kon ik die netjes wegzetten en hetzelfde gedaan met de hennep (nee hier word je niet high van, of misschien toch en zijn de muppets daarom zo happy?)
Trouwens: het nieuwe voer lijken ze wel lekker te vinden, ze vielen er tamelijk enthousiast op aan, maar ik meng nog met oud voer wat ik over heb. Kijken of het zo blijft.
Rovertje at lekker zijn pilletje op, ik had me voorbereid op een strijd, maar dat was niet nodig, het mannetje at bijna mijn vinger erbij op en geloof me, die caviatandjes zijn scherp hoor *auw*.
Nu is het tijd om lekker onderuit te gaan met een lekkere hap eten en dvd-tje.
Doei!
Gepost door: jodie op 09-08-2009 om 18:08
|
|
08-08-2009 - zaterdag
Vandaag: heerlijke afkoeling, even bijkomen, tijd om de boodschapjes van gisteren te doen.
 Naar de dierenwinkel om minihennep te halen. Dat gebruik ik als bodembedekking voor de caafjes, is niet zo stoffig als het gewone zaagsel. Ik had een klein pak in gedachten, omdat ik geen hulp heb voor een groot pak, maar aldaar overleg met een erg aardige jonge vrouw die me intussen goed kent.
Een groot pak is zoveel voordeliger, maar ja het gesjouw. Heb je geen buurman ofzo vroeg ze? Ja hoor genoeg buurmannen wel 6 ofzo! Dus toch maar het grote pak. En voer bestellen voor de muppets (zijn de cavia’s). Ik had vorige keer speciaal besteld 25 kilo voor 22, 95. Op één of andere manier altijd wat twijfel erover.
Cavia’s maken zelf geen vitamine C aan, dus moet dat in het voer gegeven worden. Dat is op zich duidelijk natuurlijk. Maar hoeveel dan? En is het schadelijk als ze teveel krijgen? Te weinig daar worden ze ziek van, dat is ook duidelijk. Laatst weer een discussie erover gelezen, ik wist het niet meer. 
Dat voer wat ik laatste keer had daar zat enorm veel vitamine C in. Nu schijnt het dus zo te zijn dat TE veel vitamine C niet meer afgevoerd kan worden door de cavia en dus schade kan veroorzaken aan de nieren en weet ik veel wat nog meer. Dat merk je natuurlijk pas na een hele lange tijd. Ook is het nog zo dat de vitamine vervliegt als de zak open is. Dus de vraag is dan: wanneer krijgt mijn cavia genoeg binnen...?
Ik heb nu besloten een ander soort voer te proberen, ook een volledige korrel met nog tamelijk veel vitamine C. Ze krijgen ook nog groenvoer, dus ik heb het gevoel dat ze wel genoeg krijgen.
Nu dus ander voer. Ik ben benieuwd wat ze ervan vinden! Cavia’s kunnen niet zo’n beetje eigenwijs zijn
Ook nog naar de groenteboer, daar was ik eens voordelig uit: 2 kilo tomaten voor de prijs van1, die komen wel op, want we zijn hier allemaal tomatenliefhebbers! Loofwortelen, komkommertje, parika voor 75 cent de kilo.
Thuis moest ik nu wel die zware pakken boven zien te krijgen.
Uiteindelijk zelf gedaan met een boodschappenkar van 1 van mijn buurmannen. 
Nu staan die pakken hier in die kar te staan….straks de voerzak wel openmaken en morgen zal ik proberen ze uit de kar te krijgen, anders toch nog hulp vragen.
Ook vandaag de bestelling van de shampoo binnen! Ik zat de hele tijd te wachten op de pakketpost, kom ik thuis van boodschappen, lag het in de bus. Huh! Zo klein? Ja dus. 50 ml shampoo is niet veel, ja, daar heb ik de ballen verstand van dus.
Als ik zin heb kan ik dus morgen Sjors en Beertje in bad doen. Dat zal me een waterballet worden!
O ja en ook nog pilletjes op kruidenbasis voor Rovertje tegen zijn genies, ben benieuwd of het helpt!
Nu ga ik de nodige dingen nog doen: konijnen ophokken, alle liefjes voeren, Sonny drinken geven, Rovertje zijn pilletje.
Dan nog niet slapen, want beneden hebben ze een feestje...en dat gaat er steeds luidruchtiger aan toe!
Lekker slapen straks!
Gepost door: jodie op 08-08-2009 om 23:08
|
|
07-08-2009 - Caviavirus deel 3
We zijn er bijna hoor, ik heb nog 2 beren voor te stellen: Sjors en Sjimmie
De bovenverdieping van de flat was dus nog leeg, maar ja dat ging toch irriteren haha
En ja hoor, toen zag ik Sjors in de opvang, alweer een beer en nogal schuw. Ik erheen, inderdaad, hij vloog het hele hok door toen we hem wilden pakken. Komt wel goed, dacht ik, weer een leuke uitdaging om hem op zijn gemak te stellen.
En ja alweer moest ook daar natuurlijk een vriendje bij. De dierenambulance heeft vaak ook kleine dieren om te herplaatsen en daar komt Sjimmie vandaan. Hij was een tijd geleden op straat gedumpt (!!!) en heeft het maar net gehaald. Ik snap niet dat mensen dat doen, als je een dier niet meer wil, geef het dan tenminste ergens af, maar zo op straat dumpen….!!!
Afijn, Sjimmie vond ik meteen heel lief, maar hij zat al samen met een andere cavia, die ik dus niet mee kon nemen, dat vond ik wel erg, maar goed, het ging echt niet en die andere kon dan wel bij iemand anders goed terecht.
Sjimmie met zijn ontplofte kapsel
De koppeling ging heel goed, In de opvang hadden ze Sjors al proberen te koppelen, maar hij was heel bang geworden. Met Sjim ging het prima, hij voelde zich heel wat mans 
Het oppakken vind Sjors nog steeds een ellende, maar hij vliegt niet meer het hele hok door, soms is hij zelfs rustig!
Trouwens de meeste cavia’s blijven dat niet leuk vinden. Omdat ze van nature prooidieren zijn denken ze al gauw dat hun laatste uur geslagen heeft als ze opgepakt worden. Daarom altijd rustig praten, zo mogelijk niet van bovenaf benaderen en heel veel geduld doet ook wonderen.
Sjors is een gladhaar beer, geboren in oktober 2007 en Sjimmie is een CH teddy denk ik van januari 2009.
Sinds ze hier wonen zijn ze enorm aangekomen, Sjimmie is zelfs het dubbele en groeit nog steeds! Misschien moet er eens een groter hok voor ze komen, want Sjors is nog wel eens een beetje kribbig tegen Sjimmie, maar ze vechten nog niet echt gelukkig.
Dit was het laatste voorstel verhaal van de beestenboel!
Gepost door: jodie op 07-08-2009 om 21:12
|
|
06-08-2009 - Caviavirus deel 2
Via iemand van een forum, die een cavia had gehaald uit een opvang, ging ik eens op die site kijken. En daar zag ik een paar cavia’s die een nieuw huisje zochten. Een berenkoppel dat al samen leefde en nog een beer die alleen zat en wat schuw was.
één of andereJe zou denken dat er nu genoeg dieren hier in huis waren, maar op manier bleef het maar kriebelen
Na niet heel lang nadenken wilde ik wel graag dat koppel adopteren. Dan moest er een kooi bij, op de traliekooi van Pluk en Max, niet echt handig.
Dus ging ik wat rondsnuffelen en kwam bij caviaflats uit. Verschillende hokken boven elkaar, zeer ruimte besparend en makkelijk te onderhouden. Ik zag het helemaal zitten en op maandagmiddag ben ik gaan bellen met die mensen die die flats maken, ze hadden nog iets moois staan, 4 verdiepingen. Ze denken ook mee over wat handig is voor jou, ze komen de flat brengen, kortom: een heel goed adres!
Intussen had ik gebeld met de opvang en de beertjes gereserveerd, ik zou ze dinsdagavond op gaan halen met S.
Maar nu ik toch die flat ging kopen had ik natuurlijk ruimte voor nog meer cavia’s!
Dus die ene van de opvang wilde ik dan ook wel, anders bleef die weer zo zilelig alleen achter natuurlijk haha En ja hoor... daar moest natuurlijk een vriendje bij.
De mensen van de flat hadden wel een leuk klein beertje zitten en die kreeg ik er bij als extraatje 
Dus: maandagmiddag alles geregeld en maandagavond arriveerde de flat met het kleine manneke.ooooooooo wat was hij schattig!
De oude kooien meegegeven aan de mensen van de flat, dinsdagavond de anderen opgehaald, en hoppa ik had 6 cavia’s
En dat noemen ze dan het caviavirus waar ik mee besmet ben geraakt, het is chronisch en er zijn geen medicijnen voor hihi
De volgende avond de mannen uit de opvang gehaald en allemaal geinstalleerd in hun nieuwe woning.
Beertje en Billy gingen op de benedenverdieping wonen, dat was het stel dat al samenleefde.
Beertje is een stevige vent, een rex cavia dacht ik, hij heeft een dikke vacht en zijn haren zijn wat stug. Hij is geboren in juni 2007.
Billy is ook al zo’n stevige man, een Peruviaan, een langharig ras. Hij is geboren in december 2006.
Romeo, de schuwe uit de opvang, en Rover de kleine man zette ik bij elkaar en dat ging meteen heel goed.
Een drukte van belang want er moet dan even flink bepaald worden wie de baas is. Dat gaat gepaard met veel kontschudden, achter elkaar aan rennen en allerlei cavia geluiden, het kan soms heftig eraan toe gaan!
Door alle opwinding in huis en de nieuwe geuren en hun verhuizing naar de flat, gingen Pluk en Max ook aan de gang dus het was een onrustig nachtje haha
Romeo is een gladhaar, geboren in april 2008. Rovertje is niet helemaal een gladhaar en hij heeft een kruintje op zijn koppie heel schattig. Hij is geboren op 1 januari 2008.
Billy en Beertje zijn een beetje het rustige stel hier.
Romeo was al gauw niet schuw meer, binnen een paar dagen liet hij zich heerlijk vertroetelen, at uit mijn hand en hij laat zich heel goed oppakken.
Rovertje blijft een kleine muppet, maar eet als een bouwvakker. Hij is een beetje allergisch voor hooi en niest vaak.
Samen kunnen Romeo en Rover het heel goed vinden erg leuk om te zien, ik geniet daarvan!
Gepost door: jodie op 06-08-2009 om 16:31
|
|
05-08-2009 - Eerste reacties
Moet toch even zeggen dat ik het erg leuk vind om al jullie enthousiaste reacties te lezen. Ik vind het tot nu toe leuk om te doen, dit bloggen, en ben er al uren zoet mee geweest.
Vandaag is het alweer best warm en ik hou er NIET van! Maar ik kan het niet veranderen, dus ik doe aan een tropenrooster:heeeeeeeeeeeeel rustigaan en regelmatig een ijsje eten, dat is dan weer niet zo erg haha
Ik wil vandaag nog wel even een paar wasbakjes kopen, want er zijn 2 caafjes die een heel erge droge huid hebben en die gaan binnenkort dus in bad, hihi dat zal me een gespetter worden! Ik heb net speciale shampoo besteld en hoop dat ik die deze week nog binnen heb.
Cavia's kun je dus heel goed wassen, niet te vaak dat is ook weer niet goed, maar als ze eens wat hebben of echt heel vies zijn, dan kun je dat best eens doen. Wel goed drogen, want anders vatten ze kou! Dat kan zelfs met een föhn of goed drogen met een handdoek en verder laten drogen in een lekker pluk hooi. Omdat het nu warm is, doe ik het laatste.
Oja en Rovertje één van de cavia's had gisteravond weer een bloedneusje, dus die druppel ik weer. Hopelijk gaat het dan weer over, anders gaan we maar weer naar de dierenarts.
Daar heb ik tegenwoordig een aparte rekening voor waar iedere maand een bepaald bedrag op gestort wordt want we hebben een heuse echte sponsor tegenwoordig! Zo fijn! Romeo (ook één van de cavia's) is geadopteerd, maar natuurlijk gebruik ik dat voor alle dieren.
Gepost door: jodie op 05-08-2009 om 14:09
Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken.
|
|
05-08-2009 - Oma Sonny
Een neef van mij vertelde ruim een jaar geleden dat hij een hamstertje had. Ik vroeg natuurlijk of hij wel goed voor het diertje zorgde. Ja dat wel zei hij, maar eigenlijk wil ik hem wel kwijt, hij had hem ook zomaar gekregen. Ik zei: nou een hamstertje kan er hier nog wel bij zal ik hem nemen dan?
De volgende dag het kleine ding gehaald. Mijn neef dacht dat hij 1 jaar was ongeveer.
Sonny ongeveer een jaar oud
jammie!
Hij heette Sonic, maar ik heb, nadat ik vastgesteld had dat het een vrouwtje is, Sonny genoemd. Dat viel nog niet mee, eerst op internet zoeken naar duidelijke plaatjes, dan het kleine ding erbij en vergelijken wat je ziet, het is allemaal heel erg ienimini! Maar toen we een keer bij de dierenarts waren heb ik hem ook nog laten kijken en die bevestigde dat Sonny een vrouwtje was. En nog steeds:-)
Het kooitje waar ze in woonde vond ik te klein, dus meteen een nieuwe kooi gekocht. Toen moest ze van de ene in de andere kooi en ja hoor watervlug sprong ze hoppa zo op de grond. Gelukkig was ik zo verstandig geweest in de slaapkamer te gaan met haar, anders had Jodie haar vast gevangen en was het hamsteravontuur van korte duur geweest!
Maar goed, toen moest ik haar vangen, ik had alweer geluk: ze zat in een hoek en ik kon haar zo makkelijk pakken. Waarschijnlijk was ze gewoon heel bang.
Hehe gauw in haar nieuwe huisje en dat was dat.
Nu zijn hamsters echte nachtdieren, dus veel zag ik haar niet. Ook zijn het solitair levende diertjes, dus dit keer hoefde er geen hamstertje bij gezocht worden (toch jammer haha)
Nu zijn we ruim een jaar verder en een tijdje terug werd ze ineens echt oud, ze begon te wankelen, viel van de verdieping af, kon niet meer in haar eetbakje komen en zag er echt oud uit!
Ze was op zolder geklommen en lag daar te slapen
Ze heeft ook bultjes dus ik toch maar naar de dierenarts om te vragen of ze pijn heeft. We gaan er niks aan doen,, dat overleeft ze zeker niet. We denken niet dat ze pijn heeft, omdat ze nog goed eet zich wast en hobbelt nog door de kooi heen.
Ze is net zo'n tuimelbekertje.:-)
Ik heb er nu wel een bejaardenhuisje van gemaakt, de verdiepingen eruit en het eten op de grond.
Ik geef haar 2 keer per dag water uit een spuitje, omdat ik denk dat ze zelf niet meer bij het flesje kan. Ze krijgt allerlei lekkere dingen: havermout, rijst, pinda’s, tomaat is ze helemaal gek op!
lekker drinken
In het begin vond ik het wel zielig, maar ben er nu aan gewend en hou er rekening mee dat het iedere dag over kan zijn met haar en ach het is maar een hamstertje….nou nee, ik zou haar ook weer missen.
Het is echt een lief ding!
Ik hoop dat ze zo rustig haar laatste fase kan afsluiten, maar als ik denk dat ze pijn heeft gaan we naar de dierenarts.
Gepost door: jodie op 05-08-2009 om 13:31
Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken.
|
|
04-08-2009 - Caviavirus deel 1
Vorig jaar was ik bij vriendin A. Zij had 2 cavia’s, waarvan er nu eentje overleden was, de andere zat dus best wel zielig in zijn eentje. Ik zei: zal ik hem meenemen, dan heeft hij toch wat meer aanspraak met de konijnen en de kat. Dus, zo gezegd zo gedaan.
Het is een mannetje, hij heet Pluk en is nu ruim 5 jaar oud.
Pluk toen hij 4 jaar was
Ik vond hem wat saai, en zei: ik ben geen caviamens, maar hij blijft gewoon lekker hier.
Via via werd er een huisje gezocht voor een jong beertje (caviamannen heten beren, vrouwtjes zijn zeugen) . Ik ben gaan zoeken of het goed kon gaan 2 beren bij elkaar. Ja hoor vooral een oudere en jongere. Cavia’s zijn net als konijnen groepsdieren weet ik nu en zo kwam Max bij ons en Pluk werd een andere man!
Baby Max lief he
Pluk leefde helemaal op in het gezelschap van dit lieve kleine ventje en ik zag toen hoe leuk cavia’s zijn!
Pluk was natuurlijk gewoon eenzaam, een mens kan nu eenmaal geen cavia, konijn of welk ander dier dan ook vervangen.
Cavia’s maken veel geluidjes, allerlei piepjes, als ze aandacht willen, als ze boos zijn, als ze blij zijn enz. Dat is erg gezellig en cavia’s spreken dus echt elkaars taal.
Lekker saampjes relaxen
Binnen de kortste keren was het kleine mannetje flink aan het groeien. Hij zal niet heel groot worden, maar weegt nu ruim een kilo en groeit nog wel iets, hij is nog in de puberteit. Jaja ook bij de dieren spelen de hormonen dan flink op.
Dat merken we hier ook: hij probeert regelmatig of hij nu ook eens de baas in huize Pluk en Max kan spelen.
Max nu 7 maanden, wat een verschil!
Pluk heeft wel flink schurft gehad, dat kan door stress komen of in het hooi zitten, en ik heb hem toen een paar maanden moeten behandelen. Insmeren, druppeltjes, en de huid ging ontsteken waarvoor hij nog medicijnen heeft gekregen, dat heeft hem er uiteindelijk doorheen gesleept gelukkig. Cavia’s kunnen namelijk van stress al dood gaan of van de jeuk.
Hij was ook afgevallen maar nu weer lekker alles erbij gegeten.
Inmiddels wonen hier nog 6 andere cavia beren, daar in andere logs meer over.
Gepost door: jodie op 04-08-2009 om 18:49
Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken.
|
|
04-08-2009 - Oud liefde roest niet.
En Emy ons konijn is daar het bewijs van.
Ruim 2 jaar geleden was ik in de stad met een vriendin, lekker shoppen, we waren op weg naar huis komen we langs de dierenwinkel, tjsa daar moesten we natuurlijk even lieve kleine diertjes bekijken (vooral konijnen). Ik zag daar een paar schattige zitten…aaien, hm voelt wel erg magertjes. Wij naar huis en toen begon het malen bij mij.
Als kind had ik al eens een konijn, een Hollandertje grijs/wit met de originele naam Knabbeltje.
Later toen ik volwassen was weer, een Hollandertje deze keer zwart-wit, en zelfs een keer een nestje ermee gehad.
Mama Bibi met haar 9 (!!!) kindertjes, hoe lief is dat??
Als ik daar nu aan terug denk, ik wist eigenlijk niks van konijnen vergeleken me nu, maar ja, nu hebben we intenet!! Jippie!
Terug naar 2 jaar geleden.
Na wat slapeloze nachten had ik een hok voor op het balkon geregeld en het nieuwe konijntje was welkom. Maar in de winkel mocht ik het diertje niet meenemen, die was nog te klein en te mager (op zich wel goed dat ik hem niet meekreeg) Onee! Ik wil NU een konijn. Er zaten er natuurlijk nog meer en zo had ik ineens Emy in mijn armen en was meteen verkocht. En ja het was alweer een hollandertje! Hahaha
Is het geen schatje?!
Na niet al te lange tijd heb ik besloten Emy naar binnen te halen, zo ongezellig vond ik het, zij daar buiten en ik binnen. Het liep al aardig tegen de herfst dus ik moest een beslissing nemen, konijnen kunnen goed buiten leven, maar steeds wisselende temperaturen kunnen ze niet goed tegen.
Dus het hok verkocht aan een bouwvakker die hier aan het werk was (dat kwam goed uit, scheelde veel gesjouw voor mij) en een binnenhok aangeschaft.
Ze groeide als kool...
De volwassen Emy
Door veel rond te lezen op internet leerde ik dat konijnen groepsdieren zijn, dus besloot ik een vriendje te zoeken voor Emy. Bij de dierenambulance vond ik een hele lieve (ontmande) man, anders heb je iedere maand jonge nijntjes. Donny werd the Man! Hij was een heel lief rustig konijn, dat kwam goed uit, want Emy is een dametje met pit! De koppeling ging goed, want je kunt konijnen niet ff zomaar bij elkaar zetten er moet een rangorde bepaald worden enzo, misschien later nog eens meer hierover.
Dit is Donny
Na 4 maanden is Donny helaas overleden, waaraan weten we niet, het gebeurd wel vaker met konijnen.
Ik was er best heel verdrietig om en zeker voor Emy, die hem duidelijk miste.
Dus binnen een week zijn we saampjes naar een dierenopvang een uur rijden hier vandaan gegaan. Ik had een leukerd gezien via een site. Maar met die man klikte het niet, wel met een andere, een geduldig rustig ventje. Ik viel niet zo op hem, maar het ging natuurlijk om Emy.
Dit is Kees, Kees heeft 1 blauw oog
en 1 bruin oog
Er moest weer gekoppelt worden, wat gelukkig heel soepel ging, maar het blijft altijd spannend.
Nu zijn meneer en mevrouw al ruim een jaar een happy koppel, zo fijn om te zien!
Heerlijk toch zo!
Imiddels ben ik ook erg dol op Kees geworden haha
Zo dat was een heel verhaal, natuurlijk kan ik nog veel langer vertellen over alle streken van Emy, hoe slim ze is, hoe Kees en Emy soms ruzie maken of heel klef doen, maar dat komt vast nog wel eens. Voor nu weten jullie wie Kees en Emy zijn:-)
Gepost door: jodie op 04-08-2009 om 14:01
|
|
03-08-2009 - De echte Jodie...
...is een zwarte kat. Zij woont sinds december 1996 bij mij en ze wordt in september alweer 14 jaar! In die tijd was ik wel weer toe aan een huisdier, maar wat? Een hond is niet praktisch voor mij, bovendien vind ik dat je dan zo gebonden bent, een vis knuffelt niet fijn, en zo kwam ik op het idee van een kat. Dus naar het asiel en daar was Jodie, ziek, zielig en ze was gewend op een flat. We hebben voor elkaar gekozen denk ik.
De eerste weken sliep ze alleen maar, ze moest medicijnen, maar langzaamaan begon ze zich thuis te voelen en ze knapte zienderogen op. Ik wist niks van katten, heb in de bieb (internet had ik nog niet bestond amper denk ik ) een en ander opgezocht. Veel praten tegen haar, veel aaien en borstelen en zo begonnen we aardig aan elkaar ter wennen.
Ze bleef wel gauw bang, maar dat is nu wel over! We wonen echt samen, ze is mijn maatje, we hebben soms ruzie en maken het weer goed, maar we zijn dol op elkaar, tenminste ik durf te zeggen dat het wederzijds is. Als ik weer eens een week ofzo in het ziekenhuis was geweest, had ze me echt wel gemist, liep ze de hele dag aachter me aan te miauwen.
Na een jaar ongeveer ,ik weet niet meer precies, moest ze op dieet, ze was overgevoeliig voor gewoon eten, dus ze zit aan de superdure brokken van de dierenarts, maar dat gaat goed, ze was ook altijd te dik, gefixeerd op eten, dus beperkt brokken. Dat was niet altijd leuk, ze kan vreselijk zeuren!
Het afgelopen jaar was het een beetje gesukkel, ze gooide alles er weer uit, dan kreeg ze weer medicijnen ging het ff goed, dan weer niet enz enz. Allerlei onderzoeken, niks te vinden, dus nu zit mevrouw aan de prednison en dat gaat heel goed! En op haar ouwe dag is ze ook nog eens mooi slank geworden, want de predinson heeft bij haar blijkbaar niet de bijwerking van dik worden (o was ik maar een kat haha)
 Jodie met een van haar muizen.
 close-up
 close-up
 close-up
 Jodie en háár plant
 zou dat lekker liggen?
Gepost door: jodie op 03-08-2009 om 22:25
Klik hier om de 3 reactie(s) te bekijken.
|
|
03-08-2009 - Yes ik heb een weblog!
Zo ! Eindelijk ben ik ook overstag gegaan, ik heb een weblog!
Doordat ik sinds een jaar mijn bescheiden huisje vol met huisdieren heb, wil ik daar dus met name graag over schrijven. Het is een passie die ik opnieuw ontdekt heb. Een vriend van me zegt wel eens: je verteld er zo leuk over, je moet gaan schrijven! Nou bij deze dan hahaha.
Ik moet nog wel even kijken hoe het allemaal werkt hier, dan kan ik al mijn dierbaren voorstellen en mezelf, maar eerst maar eens dit eerste bericht op de blog gooien!
Gepost door: jodie op 03-08-2009 om 19:18
Klik hier om de 9 reactie(s) te bekijken.
|
|
|
 "Shocked"){kind=icon}
 "Very Happy"){kind=icon}
